Giewont nie leży w głównej grani Tatr, lecz w wysuniętym na północ irzbiecie odchodzącym od Kopy Kondrackiej w masywie Czerwonych Wierchów, pomiędzy Doliną Małej Łąki a Doliną Kondratową W porównaniu z sąsiednimi szczytami góra nie jest zbyt wvsoka (1894 m n.p.m.), ale za to doskonale widoczna od północy z samego Zakopanego, dzięki czemu sprawia wrażenie najwyższego wniesienia w okolicy. Cały fałd Giewontu, ma ok. 2,7 km długości. Strome północne ściany pokrywają ławice wapienne. Główny wierzchołek Giewontu dominuje w zachodniej części masywu, a od Giewontu bardziej na wschód rozdziela go przełęcz Szczerba. Na zachód od głównego wierzchołka wznosi się słabiej widoczny i znacznie mniejszy Mały Giewont oddzielony od głównego masywu Giewontu Żlebem Crkora. W 1901 r. na głównym wierzchołkuGiewontu postawiono żelazny krzyż ostatnio odremontowany w związku : wizytą Ojca Świętego. Ponieważ Jan Paweł II w czasie swojej wizyty w Zakopanem wspomniał o krzyżu na Giewoncie, miejsce to stało się obecnie nie tylko celem wycieczek, ale ocznych pielgrzymek. Giewont jest chyba najbardziej popularnym i najbardziej obleganym tatrzańskim szczytem. Wybierając się na Giewont, zawsze trzeba być odpowiednio ubranym i przygotowanym na gwałtowną zmianę pogody. W razie zbliżającej się burzy należy bezwzględnie zrezygnować z wejścia na szczyt, nawet jeśli do jego zdobycia pozostało zaledwie kilka metrów.